12-01-04

EEN SVEN NYS-KOP MET BERND THIJS-HAAR EROP

Er zaten twee jonge mannen aan het tafeltje naast mij, de ene had een hazenlip en zag er ook voor het overige uit als een boerenzoon, de andere had een Sven Nys-kop met Bernd Thijs-haar. Bankbedienden, dacht ik even, maar ze droegen geen das. Ambtenaren dus. Aangeworven en meteen mogen plaatsnemen op een voor hun leeftijd te hoge plaats op de hiërarchische ladder van hun Rijksdienst voor Drollenvangers. Jongens die het helemaal gaan maken, let op mijn woorden.
 
Ooit hadden wij op het werk een PR-man. Al zijn P-activiteiten mislukten, net zoals zijn R-ondernemingen. Bovendien gedroeg hij zich verschrikkelijk hooghartig waardoor hij ieders afkeer opwekte. Na zijn ontslag kwam aan het licht dat hij alleen maar de bakkersschool had gevolgd, maar hij woonde wel in dezelfde straat als de grote baas en ging elke morgen en avond met diens hond wandelen, waardoor hij 's morgens ook later op het werk mocht aankomen en 's avonds vroeger vertrekken. Hij werd ontslagen maar dook op in een naastgelegen en bevriende onderneming waar hij nog een veel belangrijker non-PR-man werd. Dat kon toen nog, op het eind van de jaren 80. Kan u nog volgen? Om een lang verhaal kort te maken, het is de man niet goed vergaan op de grote baggerboot van het leven, maar de lust om over hem te schrijven is nu over, waarvoor mijn welgemeende excuses.
 
Coming soon op deze blogspot of misschien niet :
Een stukje over veldrijden (die rosse Sven Nys-kop werkte blijkbaar inspirerend, leve de ambtenarij!)

13:36 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.