15-03-04

BERICHTJE

Een dichter wordt soms heel subtiel beledigd. Enkele voorbeeldjes:

"Ben je van plan om ook ooit eens een echt boek te schrijven?" (iemand die ik inlichtte over de nakende verschijning van mijn tweede dichtbundel)

"Een echte schrijver was veel te duur, daarom vragen we het maar aan jou." (een kleuterleidster vroeg me of ik een poëzieprogrammaatje voor kleuters wil verzorgen)

"Ben je in slaap gevallen achter je computer?" (mijn vrouw als ik een kwartiertje zit te tobben over het meest treffende woord of de juiste wending)

Ook haat ik het als men het heeft over 'gedichtjes schrijven', die vreselijk minimaliserende verkleinvorm. Ik zeg toch ook niet dat deze of gene schrijver binnenkort met een nieuw romannetje komt of dat weldra weer het wielerseizoentje aanbreekt of dat er in het Spaanse hoofdstadje heel veel bommetjes zijn ontploft op treintjes en dat er veel dodekes waren, dat dat waarschijnlijk het werkje is van moslimmekes die eerder al twee torentjes hebben kapot gemaakt met vliegtuigjes en dat ik dat helemaal niet prettigkes vind omdat ik veel liever zou hebben dat alle mensjes op onze wereldje elkaar een heel klein beetje graag zouden zien?

Dat laatste wil ik dan wel weer onderschrijven: een heel klein beetje graag zien. Voor sommige dingen in het leven moet je de lat laag leggen wil je niet hele dagen ongelukkig rondlopen.


09:35 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.