29-03-04

HET GESLACHT DE PAUW

Omwille van aangeboren scepticisme heb ik de eerste twee afleveringen aan mij voorbij laten gaan. Ik beken dat ik me vergist heb: 'Het geslacht De Pauw' is meesterlijke televisie. Bart De Pauw speelt de verwaande en megalomane tv-ster, die hij ongetwijfeld een beetje is, en hanteert daarbij een voor BV's zelden geziene zelfspot. Voor zelfspot mag men mij altijd wakker maken.

Maar hij is niet de echte vedette van deze serie. Schoonzus Tine flaneert op mijmerende wijze als een chronisch intriest engeltje op rode schoentjes door het grote huis, en broer Benny struint dermate apathisch en inert door zijn bestaan dat ik me vergeleken met hem een Prins Carnaval voel. Ik kan op het vlak van stille vijandigheid jegens het leven nog heel wat leren van die jongen. Blij ook dat er op televisie weer eens een dikkerd wordt opgevoerd die gewoonweg ongezellig dik mag zijn.

De scène waarin hij gepest wordt op de schildersacademie, daarna door een aardige medestudente in bescherming wordt genomen, een beetje op haar verliefd wordt om uiteindelijk door zijn beschermengel brutaal vernederd te worden, behoort tot het mooiste wat 50 jaar televisie die geweest zijn, en miljoenen jaren televisie die nog moeten komen, ons ooit zal bieden. Die pestkoppen sterkten mij weer eens in mijn overtuiging dat een deel van de mensheid - voornamelijk zij die zich in kuddes voortbewegen - niets anders verdient dan tussen vier houten planken twee meter diep onder de grond te liggen, alhoewel crematoria tegenwoordig ook fel in trek blijken te zijn. Aan de andere kant heb ik verschrikkelijk gelachen om Benny's zwarte gezicht. Misschien behoor ik ook wel tot dat deel, ben ik niets meer dan een van de kudde afgedwaald dier.

Op het einde wordt Benny getroost door een ander en nogal onduidelijk meisje van de schildersschool. Jammer, dat had niet gehoeven. Benny had ongeremd en in stilte moeten lijden zoals hij alleen dat kan. 150 kilogram verdriet. Wellicht vonden de programmamakers dat ze een contragewicht in de schaal moesten gooien voor de smeerlapperij waaraan ze hem hadden blootgesteld. Ik vind van niet.


10:38 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Welke zender vertoont dat programma waarover je het hebt? En noemen jullie België 1 en België 2 nog gewoon België 1 en België 2?
Groeten!

Gepost door: Martien | 30-03-04

België 1 ... ... heet Tv1, België 2 heet tot een zeker uur Ketnet, voor de jeugd, en 's avonds Canvas, voor de 'meerwaardezoeker'. 'Het geslacht De Pauw' is op vrijdag om half negen op Tv1. Zoals de meeste programma's van eigen bodem zijn er 13 afleveringen van gemaakt. Als een programma leuk is, zijn die schrikbarend snel voorbij. In het andere geval denk je vaak dat er niet 13 maar 130 delen van ingeblikt zijn.

'Het geslacht De Pauw' is een parodie op die series waarin BV's hun leven laten filmen 'zoals het is' en verwijst heel sterk naar 'De Pfaffs' (eveneens een grote familie in een groot huis) dat een tijdje terug te zien was op VTM (België dubbel 0). De familie bestaat naast echte familieleden van Bart De Pauw uit een aantal acteurs. Deze serie heeft een zeker je-ne-sais-quoi dat gerust als 'vernieuwend' omschreven mag worden.

Gepost door: Philip | 31-03-04

De commentaren zijn gesloten.