24-04-04

BOEKENBAL

Gisteren was ik op het Vlaamse Boekenbal te Antwerpen, alwaar tevens het startschot werd gegeven voor Antwerpen Wereldboekenstad 2004. Op zo'n Boekenbal gaat het vooral om zien en gezien worden, contacten leggen, keuvelen, kwekken en kletsen.
 
Ik had er o.a. een gezellige babbel met de bekende Nederlandse schrijver A.F.Th., een heel joviale kerel. We hebben een gemeenschappelijke kennis, namelijk de man die u welkom zal heten als u op 14 mei naar de presentatie van mijn dichtbundel 'Inbreng nihil' komt. Iedereen is welkom.
 
Voor de rest heb ik over dat Boekenbal niks te melden. Als bezoeker van deze site laat ik u in mijn hoofd kijken, maar niet in mijn privé-leven. Deze weblog is geen dagboek, remember.

11:18 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

22-04-04

WEES DIT WEEKEND EXTRA VOORZICHTIG IN HET VERKEER

Vanavond start de jaarlijkse stickeractie van het Rode Kruis. Weer zal overal te lande een legertje pipo's, gewapend met stroken zelfklevers met daarop Suske en Wiske die iets Rode Kruis-achtigs aan het doen zijn, met ware doodsverachting de rijweg bestormen telkens als de verkeerslichten op rood springen.

Ik verfoei dit soort van dubieuze verkoopspraktijken. Denkt u de nodige vergunningen te krijgen indien u temidden een drukke verkeersader een groentekraampje zou willen beginnen? Bovendien wordt de Rode Kruis-vrijwilligers opgedragen zich op roekeloze wijze in het moordende verkeer te storten om hun waar aan de man te brengen. En als automobilist word je haast mentaal gedwongen om zo'n sticker te kopen, want is het niet vertederend, zo'n goedhartige lul-de-behanger die met zijn pakje staat te wuiven?

Elk jaar koop ik trouw mijn sticker en plaats die opzichtig achter de voorruit, niet alleen als een vrijgeleide bij elk kruispunt waar ik voorbij moet - want die gasten staan werkelijk overal - maar ook omdat ik simpelweg een ingoed mens ben. U zal mij niet horen verzuchten dat ik verlang dat het het hele weekend stront regent enkel en alleen om die Pater Damianen en Moeder Teresa's te pesten, ook niet zal u mij horen zeggen dat ik zit te wachten op de eerste carjacking door een slimmerd die zich als RK-vrijwilliger heeft vermomd en evenmin zal ik een rondedansje uitvoeren als weldra gebeurt wat ooit eens zal moeten gebeuren, nl. dat zo'n jongen of meisje met zijn of haar klikken en klakken het ziekenhuis of mortuarium in wordt gereden door een angstige chauffeur, die zich bedreigd voelde "door een subtiel als Rode Kruis-vrijwilliger verklede carjacker", en natuurlijk geen één Rode Kruis-wagen die snel hulp kan bieden, want al hun manschappen staan op kruispunten de onnozelaar uit te hangen.

Niets van dit alles. Ik ben een integer, decent en fatsoenlijk product van de schepping.


10:04 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

21-04-04

VINCKE & VERSTUYFT

Wat Pieter Aspe nu doet, doet Jef Geeraerts al decennialang heel wat beter. Mijn favoriete Vlaamse speurdersduo is en blijft Eric Vincke en Freddy Verstuyft. In de verfilming van 'De zaak Alzheimer' worden de personages niet helemaal waarheidsgetrouw weergegeven. Zo meen ik mij te herinneren dat de vrouw van Vincke nergens getoond of genoemd wordt, en Verstuyft had dikker en vadsiger gemoeten. Dit is geenszins kritisch bedoeld, alleen maar een vaststelling.
 
Voor wie stilaan maagkrampen krijgt bij het horen van de namen Martens en Van In in één enkele zin, som ik hieronder de titels op van Geeraerts' misdaadromans, al dan niet met Vincke en Verstuyft in de hoofdrol:
 

  • Kodiak .58
  • De Coltmoorden
  • Diamant
  • Drugs
  • De trap
  • De zaak Alzheimer
  • Het Sigmaplan
  • Romeinse suite
  • Zand
  • Double-face
  • Z 17
  • Het Rashomon-complex
  • De Cu Chi case
  • De nachtvogels
  • Goud
  • De PG
  • De Ambassadeur
  • Dossier K

16:39 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

18-04-04

WEEMOEDT

Uit de bundel 'Rijk Verleden' van de nogal fantastische Nederlandse dichter-schrijver Lévi Weemoedt: het gedicht 'Brave soldaat van D.'
 
Ik draag de hemden af van H. van Duijvenbroek:
KL-soldaat, zo laat het merkje weten.
Hij kwam in '60 op, en hij verliet de troep
in '62. Zo goed als niet versleten.
 
Van Duijvenbroek is in die twee jaar tijd
één maat gegroeid. Misschien beviel het koken
van de kazernekok. Zijn hemd bleef uit de strijd.
Er zit één gaatje in, maar dat is van het roken.
 
Op avonden dat ik te gast moet wezen
op lezingen, of in de Boekenweek,
vraagt iemand soms: 'Weemoedt, wat moet ik lézen?'
Dan zeg ik: 'Sorry, 'k ben een slechte bibliotheek ...
 
Maar hoort u het ooit prijzen: vermijd beslist het boek
'Oorlogsmemoires'. Door H. van Duijvenbroek.

22:51 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

13-04-04

THREE MINUTES TROELA

Het blijft me verbazen dat Herman Brusselmans in interviews dingen zegt die zo uit mijn mond gerukt lijken. Dit weekend ventileerde hij in een Vlaamse krant zijn mening over o.a. Emile M'penza, waar ik het enkele weken geleden al over had, Gella Vandecaveye en Jean-Marie Dedecker.

Goed dat die judogekte in ons land al een tijdje geluwd is. Judo, voor wie het niet meer zou weten, is die sport waarbij twee venten of manwijven elkaar gedurende drie minuten vasthouden aan elkanders pyjama, én - hou u vast aan de rekker van uw onderbroek - om zich daarin te bekwamen op stage gaan naar Rusland of Japan. In het Psychiatrisch Centrum De Kinkel alwaar mijn nonkel Basiel verblijft, wordt er in de eeuwige afzondering van de slaapvertrekken al sinds mensenheugenis nogal wat afgejudood. Talent dat er daar verloren gaat, je kan je dat niet voorstellen.

Gella Vandecaveye was die judoka die na het mislopen van een (gouden) medaille altijd zei "niks aan te doen, het leven gaat door", maar in werkelijkheid haar vader, moeder en judo-Garfield zou hebben omgebracht voor die plak rond haar nek, diezelfde nek die ze ei zo na onherroepelijk brak en waar ze dan in allerlei televisieprogramma's eindeloos mee moest koketteren. Over enkele maanden, na de volgende Olympische Spelen, weet niemand nog wie die hele Vandecaveye was.

Het tijdperk van Gella, Ulla en Troela is voorbij, hoezee. Nu nog hopen dat de breedsmoelkikker bij de verkiezingen van 13 juni op zijn bek gaat, en het leven wordt weer een ietsje draaglijker. Ik geloof in een betere wereld, yeah! Wie durft mij nog een cynicus te noemen?


14:05 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

09-04-04

NIEUWE BRUSSELMANS

Vandaag verschijnt 'Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn', de nieuwe roman van Herman Brusselmans. Het boek wordt aangekondigd met het zinnetje "Brusselmans neemt ons mee op een tocht langs zijn leven, zijn werk, zijn buurt, zijn geest en zijn ego." En ook nog "'Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn' is zowel een tragisch als een komisch boek, zowel een filosofisch werk als een handleiding tot de ultieme onnozelheid."

Tragisch en komisch, filosofisch en onnozel, het belooft een boek te worden met die typische Brusselmans-dualiteiten. Ik hang zeer het holistisch mensbeeld van de man aan. Er zijn geen goden en er zijn geen duivels, alleen maar grijze muizen. Ga op een druk plein op een bank zitten en staar naar de voorbijgangers. Een bont amalgaam passeert de revue, die indruk krijg je, maar laat u niet misleiden, er is maar één mens, nl. De Mens, met tal van varianten, en alle zijn het ongelooflijke minkukels, zij die het met een driftige kop ontkennen nog het meest van al.

Brusselmans is op zijn sterkst in zijn fictieve autobiografieën. Ik verwacht heel veel van dit boek dat naar ik vermoed sterk zal lijken op 'Een kus in de nacht', volgens de meester zelf misschien wel zijn meest representatieve roman.

Vannacht vroeg ik me af of HB al een biograaf heeft. Indien niet wil ik die klus best klaren. Ik ben niet alleen een bewonderaar van Brusselmans, de stilist, maar ik begrijp ook perfect hoe de man denkt en voelt, meer nog, ik herken heel wat van mezelf in zijn denkwereld en gevoelenspatroon. Gisteren zei hij in 'De laatste show' dat 'Het geslacht De Pauw' zijn lievelingsprogramma is. Hé, kijk eens aan, wat schreef ik hier enkele dagen geleden?

In mijn vorige bericht had ik het over de buitensporig mediabelangstelling dezer dagen voor Hugo Claus. Ik moet toegeven dat HB ook vaak met zijn kop op tv komt, maar waarom vind ik dat in zijn geval niet erg? Zou het zijn omdat Claus in interviews maar wat in zichzelf zit te monkelen als een seniele oude baas, terwijl Brusselmans meestal dingen uitkraamt die hout snijden, wat zeg ik, waarmee een flink stuk van het Amazonewoud kan platgelegd worden?


08:13 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

06-04-04

Hugo Claus is gisteren 75 geworden. Hugo, mocht je dit lezen

Hugo Claus is gisteren 75 geworden. Hugo, mocht je dit lezen, van harte gefeliciteerd. Velen denken dat ik het niet zo voor Claus heb. Dat is niet waar. Ik gebruik hem graag als pispaal omdat hij een icoon is, en omdat iconen zich nu eenmaal uitstekend lenen als pispaal, maar in mijn bloemlezing 'Antwerpen, de stad in gedichten' die vorig jaar verscheen, heb ik toch maar mooi 4 gedichten van Claus - het maximum - opgenomen, best aardige gedichten wil ik er bovendien aan toevoegen.

Wel heb ik het moeilijk als iemand buitensporig veel aandacht en mediabelangstelling krijgt. Dan vraag ik me af 'klopt dit nog wel, proportioneel gezien?' De VRT besteedt enorm veel zendtijd aan Claus' verjaardag, terwijl er anders nooit eens een hond die in de verste verte iets met literatuur te maken heeft het scherm haalt, De Morgen pakt uit met een speciale Claus-bijlage, enzovoort enzovoort. In Vlaanderen kent men maar één schrijver en dat is Claus. Hoeveel hoger wordt het werk van Claus ingeschat dan dat van andere dichters en schrijvers? Of gaat het niet over 'beter' maar over 'meer' of 'verscheiden', maar is 'meer' dan altijd 'beter'? Verdient iemand die 50 boeken heeft gepubliceerd een hogere status dan iemand met een beduidend minder omvangrijk oeuvre? Wie bepaalt dat allemaal? De lezers, akkoord, en natuurlijk de media, maar wie zijn dat, de media? Kortom, een hoop stomme vragen stelt een mens zich, en dat allemaal omdat Claus met die Romeinse kuttenkop van hem 75 is geworden.

Dergelijke vragen stel ik me ook als het gaat over pakweg Kurt Cobain of David Beckham. Waarom zijn dat 'helden'? Hoe meet je de waarde van rockmuziek? Hoe schat je de individuele bijdrage van iemand die zich verdienstelijk maakt in een ploegsport? Cobain speelde in een bandje zoals je er in Amerika dertien in een dozijn aantreft. OK, 'Smells like teen spirit' was grote klasse, dat wel, maar als u even een momentje heeft, som ik u een hele waslijst klassiekers op. Beckham kan met zijn fenomenale rechter een bal versturen die in de tegenoverliggende hoek van het veld precies komt waar hij hem hebben wil, maar dat kunnen er in de hele wereld nog wel 100 zoniet 1000 andere.

Claus, Cobain, Beckham. Hé, begint er u ook iets te dagen als u die namen na elkaar leest? Ziet u de parallellen die ik ook zie?

(De afbeelding is het voorplat van 'Antwerpen, de stad in gedichten'. Claus kreeg al eens een foto in een eerder bericht. Ik moet me niet schuldig maken aan de dingen die ik zelf aanklaag, alhoewel …)


17:52 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |