08-06-04

JOOP

Leuk toch, zo'n 'wordt vervolgd'-bericht. Houdt de spanning er wat in. Toen ik nog een kind was liep er een Engelse of Australische jeugdserie op tv die zich afspeelde in de woestijn. Kinderen kregen af te rekenen met allerlei geboefte. Naar het einde van elke aflevering toe werd de spanning opgebouwd en dan gebeurde het wel eens dat een voice over zei: Will the children find the treasure? Come and see next week in our new episode: THE FINDING OF THE TREASURE!

Ik wacht nog even met dat tweede deel van mijn Sporza-bericht, want vandaag wil ik het hebben over lezersbrieven. Fanmail, een dichter wordt er niet onder bedolven. Het is niet omdat ik twee schitterende dichtbundels op mijn actief heb, plus daarbij een mooie stadsbloemlezing, plus al bij leven werd vereeuwigd in de bijbel van de Nederlandstalige poëzie, dat ik elke dag een uurtje zoet ben met het beantwoorden van lezerspost. Maar als er dan eens een briefje in mijn mailbox belandt, neem ik ruim de tijd om een keurig antwoordje te schrijven. Mijn lezers zijn mij dierbaar, mijn fans zijn heilig. Ik doe hen bij deze de groeten. Mogen jullie lang en gelukkig leven.

Gisteren kreeg ik een briefje van ene Joop. Hij las mijn gedicht ‘Esthetica’ op de website van Meander en schreef mij het onderstaande. Om zijn anonimiteit te garanderen, verdoezel ik enkele gegevens die de man herkenbaar zouden kunnen maken:

Dag Philip,

Ik ben niet meer zo jong (X) en lid van X, een club van X die iedere twee weken een middag bij elkaar komen. Er wordt door een van ons of door een buitenstaander een lezing gehouden of we hebben een excursie en daarna eten we samen.
De afzender van deze mail is bezig een lezing voor te bereiden over kunst, titel: da's geen kunst!
Het gaat mij om de vraag: Wat is kunst eigenlijk? Is het een objectieve "werkelijkheid" of is kunst alleen maar kunst voor degene die dit als zodanig waardeert?
Bij mijn voorbereiding stuitte ik op je gedicht. Het spreekt me aan.
Wat is kunst? Je verwoordt het prachtig "een sois-belle-et-tais-toi-type", je zou bijna zeggen "het mysterie vrouw"
Die beker edelstenen, zijn dat niet de vele kunstvormen?
Ze is er altijd in de wereld, maar waar ze verdwijnt, bijv. in oorlogstijd, mis je haar, ook al kun je haar niet benoemen.
Ik weet niet of je het zo bedoeld hebt, maar zo lees ik het.

Hartelijke groet

Joop X

Joop wil mijn mening over kunst, wel, mijn mening over kunst kan hij krijgen, en voor een keer zal dat zijn zonder het geringste zweempje cynisme en geheel flauwekul-loos, maar niet zonder deze brave man eerst te wijzen op het bestaan van mijn nieuwe bundel.

Beste Joop,

Mijn gedicht 'Esthetica' is in zijn definitieve vorm opgenomen in mijn
nieuwe bundel 'Inbreng nihil'.

ESTHETICA

Sois-belle-et-tais-toi-gewijs schreed zij
op porseleinen benen. In haar handen
droeg ze een beker met edelstenen.

Onafgebroken liep ze door het beeld
in het zwijgzame leven waartoe
ze zich langgeleden had bekeerd.

Telkens als ze verdween, werd de wereld
stil en leeg. Ik weet niet hoe ze heette,
maar ze was mooi. En zweeg.

Kunst is voor mij iets van een overweldigende schoonheid dat mij diep emotioneel beroert. Vaak is ze van een wereldse nutteloosheid en hangt er een onbestemd mysterieuze zweem overheen, wat zeker niet wil zeggen dat kunst elitair of voor de happy few moet zijn. Integendeel. Zelf schrijf ik heldere, aansprekende poëzie voor een zo breed mogelijk publiek, maar toch met een laagje je-ne-sais-quoi eroverheen, althans dat streef ik toch zo'n beetje na, al is dat streven veeleer onbewust dan bewust.

Het is aardig te merken dat je een betekenis aan mijn gedicht toevoegt die ik er zelf niet heb ingestoken. Je hebt als lezer het volste recht om dat te doen. Dit is meteen het bewijs dat kunst geen objectieve werkelijkheid is.Er staat wat er staat, de woorden zijn dezelfde voor jou en voor mij, en toch zien we er verschillende dingen in.

Veel succes met je lezing!

Groeten,

Philip Hoorne


08:27 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.