14-06-04

VERKIEZINGEN '04

Zal ik iets schrijven over de verkiezingen van gisteren? Ik weet het niet. Politiek is een poppenkast, het boeit mij minder dan vroeger, ik ben de poppenkast wat ontgroeid. Er was een tijd dat ik De Zevende Dag niet vaak miste. De genodigden zaten toen nog rond een stevige houten tafel, pro aan de ene kant, contra aan de andere. Nu zit men in een cirkel op veelkleurige stoffen zitjes. Wegens besparingen op decorbouw gaat De Zevende Dag nu door in dezelfde ruimte waar ook een kinderprogramma wordt opgenomen, denk ik wel eens.

De kiezer vergist zich, zei Wivina Demeester op de Zwarte Zondag in november '91. Ik vond het een rare en hautaine uitspraak. Dertien jaar later en de kiezer blijft zich maar vergissen, zo beweren de traditionele partijen wanneer het gaat over het succes van het Vlaams Blok. Hoe komt dat? Het was een laag-bij-de-grondse kiescampagne, zo wordt gezegd. Ik weet het niet, ik heb het niet zo gevolgd. Zelfs het 'grote' debat heb ik aan mij voorbij laten gaan. We gaan er wel degelijk op vooruit, beweren onze leiders, maar de rijke en verwende Vlamingen lijden aan negativisme. Is dat zo? Freya Van den Bossche, voor velen de babe van de Belgische politiek, voor mij een tante Sidonie met een vreselijk Gents accent, is - als ik het goed voorheb, en ik ben te lui om het nu even na te trekken - een alleenstaande mama. Zij heeft onlangs enkele kleine maatregeltjes doorgevoerd zoals controle op prijzen in supermarkten en de mogelijkheid om gemakkelijker te kunnen veranderen van bankinstelling, kleine politieke hersenspinsels van een vrouw die met beide voeten in het leven staat. Zó win je stemmen, niet door een hele heisa te maken over bijvoorbeeld Amerikaanse wapens die over Belgisch grondgebied vervoerd worden. Elk zinnig mens weet dat die wapens toch sowieso op hun bestemming geraken, wat zouden we er daar dan een idealistische vaudeville rond creëren. De burger wil kleine vooruitgang die zijn dagdagelijks leven verbetert, geen-ver-van-zijn-bed-show. Op de buitenlandse politiek heeft een land zoals het onze toch geen vat, en sinds de uitbreiding van de Europese Unie nog minder dan voorheen. Als minister Michel in de Congolese brousse de witte neger mag spelen, voelt hij zich misschien king of the world, maar op een Europese top is hij die bostrol uit België.

Enkele weken geleden werden twee allochtone misdadigers opgepakt. Omdat de cellen vol zaten, moesten ze de nacht doorbrengen in een celwagen die door negen politieagenten werd bewaakt. De boeven ontsnapten en alras bleek dat zeven van de negen agenten hun post verlaten hadden. Dat vond ik nu eens een grappig bericht. Philip Dewinter hoorde de stemmenkassa rinkelen. Hoe komt het dat ik me dat bericht nog zo goed herinner en ander en allicht meer positief nieuws van enkele weken geleden niet? Negativisme? Cynisme? Leedvermaak? Allicht. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die dit ongelukkige voorval aangrijpen om voor het Blok te kiezen - België maakt zich alwéér belachelijk, en dan doen we nog niet eens mee aan het EK Voetbal - terwijl ik als ik zoiets lees alleen maar denk aan Geert Hoste, die er alweer een fantastisch onderwerp voor zijn eindejaarconférence bij heeft. In België kan iedereen met een beetje présence en taalvaardigheid cabaretier worden, fantasie heb je slechts in geringe mate nodig, elke dag de krant lezen volstaat. Of ben ik nu weer te negatief?

Ik kan me niet voorstellen dat het Blok nog meer groeit, maar dat kon ik dertien jaar geleden ook niet. Het is aan onze leiders om het tij te keren. Welk tij?


14:10 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Komaan Freya is best wel een lekker wijf, en Hoste is best wel grappig, dat weet je zelf ook wel.

Gepost door: Lemmy | 24-06-04

De commentaren zijn gesloten.