18-06-04

NONKEL GERMAIN

Deze weblog wordt hoe langer hoe meer bezocht. Dat zie ik aan de teller die dag na dag met rasse schreden hoger oploopt. Reacties op wat ik post blijven uit, maar zoals de trouwe bezoeker weet, zijn zijn of haar reacties niet zo belangrijk. Toen ik op een onbewaakt moment wat met mijn muis zat te klikken, en zonder het goed en wel te beseffen plots met deze blog zat opgescheept, heb ik zelfs even overwogen de mogelijkheid om reacties te plaatsen en ook de bezoekersteller niet te activeren.

Ik wil maar zeggen dat het mij niet te doen is om instemmend gegrom of applaus. Mijn naam is Hoorne en de Hoornes, dat zijn bescheiden lieden van eenvoudige komaf. Mijn nonkel Germain won ooit de Lotto en denk je dat die man daar ooit maar één woord over gezegd heeft tegen om het even wie? Toen mijn vader vroeg waar hij die zilvergrijze Bentley gekocht had en of zo'n wagen niet een pak geld kostte, antwoordde hij doodleuk dat hij die gestolen had. Poeha maken over zijn fortuin deed nonkel Germain niet. En toen mijn moeder vroeg hoe tante Suzette het maakte en wie die jonge, met juwelen behangen bimbo dan wel mocht wezen die naast hem in de Bentley zat, antwoordde hij dat tante Suzette enkele uren eerder schielijk was overleden en dat hij van pure ontreddering een auto had gestolen en dat als je dan toch een auto steelt het maar beter meteen met stijl kan doen en dat die liftende studente er enkele straten verder uit moest. Neen, nonkel Germain was niet het type man dat opschepte over de luxecallgirls waar hij mee omging. Diezelfde avond sloeg hij tante Suzette het hoofd in met een voorhamer, want nonkel Germain mocht dan wel een leugenaar zijn, meer nog dan de leugen had hij de waarheid lief. Hij had tegen mijn ouders gezegd dat tante Suzette dood was, nou, dat moest dan maar, een mens kan niet over alles liegen, toch? Je kan nonkel Germain gerust omschrijven als geen gemakkelijke, ietwat complexe man, maar tezelfdertijd ook een crème van een vent, altijd op zoek naar liefde, aandacht en genegenheid.

Ik heb zo'n karakterkop als nonkel Germain, en dezelfde mooie bruine ogen, hoor ik wel eens op familiefeestjes, en ook de verlegen glimlach die ik dan op mijn gezicht tover, zou ik van hem hebben.


10:11 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Ha! Ik lees niet alleen uw weblog, maar zelfs uw gedichten! Met plezier.

Gepost door: jwl | 20-06-04

Iemand die op zaterdagnacht iets voor ... ... twee uur mijn weblog bezoekt, moet wel een hele grote fan zijn. Ik ben een beetje sprakeloos.

Gepost door: Philip | 20-06-04

De commentaren zijn gesloten.