06-07-04

PARANORMALE HAVEN

West-Vlamingen hebben moeite met de uitspraak van de g-klank. Op onbewaakte momenten, en dan druk ik me nog heel beleefd uit, wordt die wel eens een h- of ch-. We hebben een minister die een schitterende ch-uitspraak heeft, alleen gebruikt hij die waar het een g- of h- moet zijn.
 
Wie zal het gelach betalen?
 

Slecht voorbeeld. Er zijn betere voorbeelden van dat typisch West-Vlaamse taalgebruik:
 
Paranormale haven: haven die al op voorhand weet welke schepen hem zullen aandoen.
 
Mijn hulp staat open.
 
Ik heb de wonde verzorgd met ontsmettende zalf en een haasverband, want er waren geen konijnenpleisters meer.
 
Vlaamse Haai: Jaws-achtige monstervis die vooral slachtoffers maakt tussen De Panne en Knokke-Heist.
 
Ik wil geen kinderen, zei Hein, en denk maar niet dat ik een heintje maak.
 
Halstenen: bouwstenen waarmee de inkom van een West-Vlaams huis is gemetseld.
 
Het vlees is haar, ik denk dat we het beter niet meer opeten.
 
Heidi komt in de naam des heren, ontferm U over ons.
 
Ik weet het antwoord niet, dus zal ik moeten hokken. Ha uw hang, antwoordde de kwismaster.
 
Iemand die huichelt is een huichelaar en iemand die hoochelt is een hoochelaar.
 
De hesp van mijn broeksriem is stuk, zal ik die dan voorlopig maar vervangen door een stukje lookworst?
 
Ik vraag me af hoeveel Belgen er straks op de Olympische Spelen van Athene hout zullen halen. Zal wel meevallen, het is daar een nogal bosrijk gebied, heb ik mij laten vertellen.
 
De leider van de KSA wilde een Chirorekening openen.
 
Niettegenstaande haar man ooit eens twee kinderen en een hond uit een kolkende bergrivier had gered en voor zijn moed enkele eretekens had ontvangen, voelde de vrouw zich toch niet goed bij hem. Inderdaad, held maakt niet gelukkig.

10:29 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.