28-09-04

SPLEET

Binnenkort is het gedicht ‘Scherts’ uit mijn nieuwste bundel ‘Inbreng nihil’ te lezen in de Rotterdamse stations, tram- en metrostellen. Dit heuglijke nieuws kwam als een complete verrassing. Ineens kreeg Harold de Croon, de helft van mijn uitgevers, een mail waarin gevraagd werd of ik mijn toestemming wilde geven om in Rotterdam her en der aangeplakt te worden. Daar denk je als dichter niet lang over na. Doen!

Behalve ‘Scherts’ heb ik nog wel meer treingedichten. Ik kan geen trein opstappen of ik scheid poëzie af, waar dan logischerwijze nogal eens een trein in voorkomt. Met mijn fietsgedichten is het dan weer minder goed gesteld. Probeer maar eens iets neer te pennen, laat staan iets lyrisch, terwijl je op die trappers moet stampen.

Onlangs stelde ik mijn uitgever – ja, diezelfde Harold weer – voor om een bloemlezing met treingedichten te maken, maar blijkbaar bestaat er reeds zo’n boek. Fleur Spleet heeft die klus al geklaard. Fleur Spleet hé? Die naam zei mij iets. Even mijn brein afgetast en ik wist het weer. Fleur Spleet moest twee jaar geleden voor Poëziekrant een recensie schrijven over mijn debuutbundel ‘Niets met jou’, maar die bespreking is er nooit gekomen omdat mevrouw Spleet ineens geen zin meer had om voor Poëziekrant te werken, zo heeft men mij toch verteld. De fotograaf was al langs geweest, ik had speciaal voor de gelegenheid mijn beste kostuum naar de stomerij gebracht, én de duurste kapper van Wevelgem bezocht, plus twee weken doorgebracht op een beauty farm, kortom, alles liep als een trein, en dan geeft die Spleet er ineens de brui aan. En nu dit weer. Als die Spleet mij nog één keer voor de voeten loopt, dan, dan … ja, wat dan?

Vooraleer ik verder schrijf, ben ik toch wel benieuwd hoe die Spleet er uit ziet. Momentje, eerst even een zoekmachine raadplegen. Misschien ziet ze er wel ontzettend aardig uit, maar voor hetzelfde geld kan het een manwijf zijn gelijk die Nederlandse lesbodichteres van wie de naam me nu even ontsnapt, en die ik zelfs al mocht hij mij niet ontsnappen toch niet zou durven noemen uit vrees dat de bedoelde geitenbok mij ontmant als we nog een keer samen moeten optreden. Enfin, de uitstraling van Fleur Spleet kan belang hebben voor het vervolg van dit bericht, want we leven nu eenmaal in een maatschappij waarin uiterlijkheden belangrijk zijn, hoezeer Clouseau de griezels van deze wereld tevergeefs een hart onder de riem probeert te steken met hun nieuwste hit ‘Vanbinnen’.

"Nee, nóu wordt ie mooi!" roep ik Ome Joop-gewijs uit, want wat leren mij enkele opzoekingen met Yahoo? Het is niet Spleet maar Speet. Had ik dit nu echt al die tijd verkeerd voor? Ik ben een crack in het onthouden van namen, vergis me daar zelden of nooit in, maar dit keer toch wel schromelijk. Fleur Spleet vind ik eigenlijk best mooi, die dubbele l-klank, en door de macht der gewoonte zal ik deze dame wel altijd Spleet blijven noemen. Maar het is dus wel degelijk Speet. Mijn excuses, Fleur. Het spijt me, Speet.


16:01 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Slipspleet Freud had hier een aardig vette kluif aan gehad. ;-)

Gepost door: Inge | 29-09-04

Denk het niet, Freud, de reu ... ... van de buren, zit niet zo vaak aan de computer en vult zijn dagen hoofdzakelijk met het achter teven aanzitten. A dog's life noem ze zoiets dan.

Gepost door: Philip | 30-09-04

Fleur Wist je al dat Fleur Speet zowaar ooit redacteur was bij het prachttijdschrift "Nymph"?

Gepost door: Vincent | 30-09-04

Dan heeft een mens ... ... iets om trots op te zijn, wordt het jandorie nergens in haar bio vermeld.

Gepost door: Philip | 04-10-04

hoorne is anders ook wel een freudiaans te duiden naam - cornet, zeggen de Fransen

Gepost door: pascal digital | 28-10-04

De commentaren zijn gesloten.