23-10-04

TROOSTKOPER

"Graag wilden we koperen dakgoten en afvoerpijpen aan ons nieuw huis, maar omdat ons budget sneller slonk dan voorzien, hebben we die dan maar laten vervaardigen in het iets minderwaardiger troostkoper.’

Troostkoper. Het betekent niet wat bovenstaande zin laat vermoeden, maar geef toe, het had gekund.

Wat dan wel?

'De troostkoper slaat aan het winkelen bij relatieproblemen, problemen op het werk of andere narigheid. Troostkopers zoeken rust in hun hoofd en willen zich prettig voelen. Dit denken ze te bereiken door mooie spulletjes te kopen. Ze hopen dat dit de gedachten afleidt van alle narigheid. Troostkopers proberen hun verslaving krampachtig de baas te zijn, maar kunnen beter bij de basis beginnen en de problemen oplossen die aanleiding geven tot de verslaving.' (bron: http://www.worldaccess.nl/planet/show/id=69412/contentid=400355/sc=a551f1)

Gertrude – 80% van de troostkopers zijn vrouwen – is zo iemand.

"Koopverslaafd? Zover zal het met mij niet komen,", zegt Gertrude. "Ik heb mijn verslaving prima onder controle. Bovendien heb ik er alleen last van als ik een teleurstelling te verwerken heb of gewoon niet lekker in mijn vel zit. Dan snak ik ernaar om aan alle narigheid te ontsnappen en wil ik mooie spulletjes kopen en aanraken. Het gevoel dat je hebt als een verkoopster een volle tas in je handen drukt en zegt: "Veel plezier ermee" maakt mij zo gelukkig, al besef ik maar al te goed dat het een uiterst vluchtige vorm van geluk is. Ik weet zeker dat mijn koopziekte niet zal leiden tot excessen, want als het geld op is, dan is het met de kooplust gedaan. Ik heb expres geen creditcard en lenen doe ik ook niet graag, dat is mijn bescherming. Maar ik woon wel boven een bank en krijg een pak onderhoudsgeld van mijn ex.'

Gertrude heeft een moeilijk huwelijk achter de rug en kampt regelmatig met kleine medische kwaaltjes van uiteenlopende aard. Bijna twee jaar geleden leerde ze Ferdy, haar nieuwe vriend, kennen. Ze houden zielsveel van elkaar, dat valt mij telkens weer op als ik hen in de stad tegen het lijf loop. Als verliefde pubers lopen ze hand in hand. Hun stralende gezichten en glinsterende ogen spreken boekdelen. Toch heeft Ferdy mij ooit eens in vertrouwen gezegd dat hij het moeilijk heeft met de koopwoede van zijn liefste. Elk paar nieuwe schoenen, elk setje modieuze kleren ervaart hij als de gecodeerde boodschap dat hij Gertrude niet genoeg liefde geeft, dat hij haar niet gelukkig maakt. Nochtans weet ik haast zeker dat hij haar enorm graag ziet.

Maar omdat Gertrude het troostkopen, dat een aanvang nam toen ze enkele jaren geleden voor het eerst door haar ex-man werd geslagen, niet kan verminderen, ziet hij haar gedrag als een ernstige tekortkoming van zichzelf, in die mate dat hij bij momenten overweegt om de relatie te beëindigen. "Stom," zegt hij, "dat zoiets een wig kan drijven tussen twee geliefden." Heeft hij nog nooit geprobeerd om er met haar over te praten? "Jawel, maar ik ben bang dat ik Gertrude verlies als ik het te veel ter sprake breng. Het is ook zo verdomd moeilijk. Vorige week toverde ze ineens alweer een nieuw paar laarsjes tevoorschijn. Of ik ze mooi vond? Ik antwoordde eerlijk dat ze minstens twintig paar laarzen in haar kast heeft staan die veel mooier en eleganter zijn. Daarop begon ze heel hard te huilen. Diezelfde dag nog kocht ze zich een portie troost onder de vorm van een handtas, twee paar schoenen en een mantelpakje met bijhorende blouse. Troostaankopen."


16:19 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.