17-01-05

RICK DE ... (GEEUW)

"Heb je nog optredens in het vooruitzicht?" vroeg mijn uitgever Harold – yep, daar istie weer – afgelopen zomer na mijn lezing op het Tuinfeest te Deventer. Ik keek deemoedig naar de punten van mijn schoenen en stamelde verlegen van ‘neen’. Ik vond het erger voor hem dan voor mezelf, ik ben heel erg onderhevig aan van die kleine schuldgevoelentjes die nergens op stoelen. Ik had het gevoel dat ik Harold ontgoochelde en dat wilde ik niet, dat ik niet hard genoeg mijn best deed om mijn dierbare uitgever ter wille te zijn. Een kwartier daarvoor had het publiek mij nog in triomf door de straten van Deventer rondgedragen, maar na die vraag voelde ik me een nul. Dat was halverwege de zomervakantie en zie, een half jaar later loopt mijn hoofd alweer om van allerlei gedoe dat op me afkomt, van megafestivals tot miniprojectjes. Opsommen? Neen, lezers, alles op zijn tijd. Ik zal u ten gepaste tijde wel meedelen waar ik zoal uithang, als ik dat opportuun acht tenminste. Voel ik me meer dichter door al dat randgebeuren? Neen, het oeuvre staat centraal, boekjes maken komt op de eerste plaats, maar ik doe er graag aan mee en beschouw het als een erkenning van mijn werk.

Gisteren op de VRT gekeken naar de Sportpersoonlijkheid van het Jaar. Heel even heb ik plaatsvervangende schaamte gevoeld, namelijk toen Rick de Leeuw – yep, daar wastie weer – een zelfgeschreven wielergedicht voorlas. Zijn inleiding was niet goed, het gedicht was niet goed, het lezen was niet goed, het opzet was niet goed. Het was grappig noch ernstig, maar het suckte wel van alle kanten. Ik erger me niet meer aan dat soort klojo’s op de buis, schaamte is de ergernis voorbij.

Volgende week starten op dezelfde goeie ouwe tante VRT nieuwe reeksen van Het Eiland en Het Geslacht De Pauw. Dat maakt heel veel goed, de VRT mag nog veel Rickjes de Leeuw op me loslaten voor ik haar ontrouw zal worden, maar als die gozer ooit een gastverschijning maakt bij de De Pauws, dan sta ik niet in voor de gevolgen. Tenzij hij wordt opgevoerd in een scène waarin hij een dokter bezoekt, die hem een voorschrift aflevert voor – het is nooit te laat – een doorgedreven logopedische behandeling.


13:28 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.