21-04-05

GEDICHT

 

VAN ZWEMMER TOT MOL

 

Ik waad door alsmaar lager water,

zo laag al dat het lijkt of ik een landman ben.

Zeg maar dag tegen de nattigheid, modderpootjes,

open mond. Nog even en je gaat ondergronds:

eerst een kruipdier, dan een mol.

 

Een mol?

Lieve-hemel-(ik-zal-je-nooit-vergeten-nog-aan-toe)!

Zo'n dommekracht? Dat multipel invalide beest?

Wat die in zijn leven aan aarde verplaatst, hapt een kraan

in de tijd van een spreekwoordelijke boterham.

 

Een bezwarende gedachte die ik best snel verdring,

want ik ben een mol, ik weet niets van kranen.

 

Philip Hoorne

2004

 

(gepubliceerd in De Revisor, 2004, nummer 5/6)


20:58 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

mol knap gedicht Philip!, ... graag gelezen!

Gepost door: j.v.m. | 21-04-05

ik sluit mij aan bij onderstaande fan Een prachtig gedicht!
(Ik durf al niets meer schrijven, o Grote)
Groetjes,
GDB.

Gepost door: GDB | 22-04-05

Mooie taal! Bijna vernieuwend. Zeer graag gelezen!

Gepost door: Erwin | 24-04-05

De commentaren zijn gesloten.