17-05-05

GEDICHT

 

WAS BEVUILD

 

(vrij naar ‘Tot besluit’ van Menno Wigman)

 

Ik ken de droefenis van wasserettes,

van volle manden met vuile lakens,

alleenstaande moeders met propere plichten,

 

de geur van gele slipjes, zomerrokken, sexy

topjes, pantalons, waspoeder die reinigt

tot we schreiend in onze bloten staan.

 

En ik zag Bonuxlijken, witter dan wit, van mensen

die op lijken wilden lijken, zich verhingen aan een

wasdraad die ooit een strakke wasdraad was.

 

Wie wasten ze? Wie droogden ze? Wie was

ikzelf? Vader, zeeman, landgraaf, C&A,

daar sta je met je stralend opgeblonken hoofd,

 

je klaargestoomde das met veel te losse knoop,

damesschoenen, maatpak, hoogmoed, misantroop.

En ik, die kwijlend mijn viezigheid verdring,

 

had ik maar iets nieuws, iets nieuws om uit of

aan te trekken. Bermuda. T-shirt. Penis. Ring.

Ik ken de droefenis van wasserettes.

 

 

Philip Hoorne

2004


22:57 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.