24-05-05

GEDICHT

 

ANONIEME SCHENKING

 

Ze nam ze aan en stelde geen vragen.

 

Mijn naam en wie ik ben is niet belangrijk,

wie jij al evenmin.

 

Ga nu en schik ze in een vaas.

Denk aan mij telkens je naar ze kijkt.

Kijk ernaar telkens je aan mij denkt.

Eenmaal verwelkt, gooi maar weg,

daar houdt het op.

 

Of toch niet.

 

Wat blijft heet herinnering: aan nu, hier,

jij, ik. Voor de rest: geen enkel belang.

 

Ze rook haar ogen dicht, ging heen en loste op

zonder ook maar één keer om te zien. Dit stemde

mij zo somber dat ik weken niet meer sliep.

 

Maar bloemen, meisje en wakkere nachten verwelkten.

En slaap keerde weerom als een oude vriend.

 

 

Philip Hoorne

2004


22:47 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Het ... is niet omdat ik zo goed als nooit reageer, dat ik jou niet lees, hoor.
Het is maar dat je het weet.
Prima gedicht. Vraag me niet het te bespreken, maar dat het prima is, staat als een paal boven water.
Groeten van jaloerse
GDB,
grumbel
grumbel

Gepost door: GDB | 24-05-05

De commentaren zijn gesloten.