13-06-05

TE BIECHT BIJ DE DICHTER

Het afgelopen weekend was ik in Groningen te gast voor het evenement Te biecht bij de dichter. Leuk, reuze meegevallen, maar helaas heb ik geen tijd voor een uitgebreid verslag. De andere meewerkende dichters waren Guido van der Wolk, misschien – en ik zeg misschien omdat ik op deze zonnige maandag geen mensen, laat staan dichters, voor het hoofd wil stoten – de auteur van de beste Windroos so far, Ruben van Gogh, jolly nice chap par excellence – ik kijk uit naar die nieuwe bundel van hem – én organisator tevens stadsdichter Ronald Ohlsen, een aardige, grappige kerel, die mij uitnodigde omdat hij van mijn werk houdt – kijk, dat vind ik nu eens een steekhoudend argument.

Maar geen tijd voor een verslag, dat zei ik toch. In elk geval lopen een aantal Groningers die te biecht kwamen bij de dichters er voortaan een stuk blijmoediger bij. Dat zij die deze gelegenheid onbenut aan zich voorbij lieten gaan nu gebukt lopen onder hun zondenlast, tja, eigenlijk is dat hun welverdiende loon. Weg kans, tenzij Ronald zijn plannen voor een mobiele biechtstoel ooit tot uitvoering brengt.

Ik heb het druk, te druk om u hier uitgebreid te vermaken. Ik moet een voorwoord schrijven voor een jubileumuitgave, een promotietekstje maken ter bevordering van mijn derde dichtbundel, een wielerverhaal schrijven dat geestig is en swingt als een volle bedpan in de pollen van een Parkinson-patiënt. Mijn hoofd loopt om. Ik moet aan de slag, ik moet echt aan de slag.


15:34 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.