12-08-05

GEDICHT

 

SCHATERLOO

 

In Jonghans fronste ik mijn novelle terzijde, deed de dop

op mijn pen, bracht de pen naar mijn zak, maar hij viel

op de grond en rolde, rolde, god allemachtig, wat kon mij

Jonghans nog aan toe die stomme pen verdommen?

 

Verbouwereerd ging het verder, mijn maag keerde om en om

als een wastrommel. Ik zag huizen die geleken op alle huizen

die ik ooit eerder had gezien en een brug die eruit zag als een

brug die ik kende, maar dan langer, lager, logger en lomer

en zonder graffiti op de betonnen spanbogen.

 

Flessegem?

Gras is altijd en overal groen, en dat was niet anders in Flessegem,

maar het klein beetje troost dat ik hieruit puurde werd terstond weer

vermorzeld toen ik die knalblauwe geitenbok in de smiezen kreeg.

 

In Brikkelhove besloot ik uit te stappen, doch geheel van streek

bleef ik aan het gangpad genageld tot in Schaterloo.

 

Philip Hoorne

2005


22:52 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Schaterloo Wat een genot om dit gedicht annex frustratie te mogen lezen.

Gepost door: Erwin | 15-08-05

De commentaren zijn gesloten.