03-10-05

DICHTER AAN HUIS

Mijn lezers, u dus, zitten nu allicht te wachten op een verslag van Dichter aan Huis in Den Haag. Wel, als ik gevraagd word voor een lezing, kijk ik daar nog altijd naar uit als een kind naar de komst van Sinterklaas: onbevangen met grote wonderogen. Ik laat mijn kritische geest thuis, maar neem wel steeds mijn ijdelheid mee om die, door wie dat wil, uitbundig te laten strelen. Alle dichters zijn dan – en eigenlijk niet alleen dan – mijn vrienden, van Arie tot Vrouwkje, van Joost Anoniem tot Joost Zwagerman. Weinig mensen weten dit, maar waarschijnlijk ben ik de meest aimabele mens ter wereld.

 

Tussendoor wil ik even een berichtje inlassen voor Jan Baeke. Je knikte me zaterdagavond vriendelijk toe en zondagmorgen weer – ik knikte telkens vriendelijk terug, maar had niet te kans om je aan te spreken, jij was in gesprek of ik was in gesprek, en ik vroeg nog iemand "Wie is die man?", maar die wist het ook niet en toen was je ineens weg. Thuis de dichtersfoto's bekeken en gezien dat de mij onbekende knikker u was, Jan Baeke, ooit positief gerecenseerd op Poëzierapport, niet door mij, maar met recht en reden, en stellig iets om te vermelden op jouw cv. Wel, mijn beste Jan, moge je al de poëzieprijzen winnen waar ik niet aan deelneem, ik meen het. By the way, en nu richt ik mij niet meer tot Jan alleen, later deze week kom ik terug op het eenjarig bestaan van Poëzierapport.

 

Er moet natuurlijk ook nog gewerkt worden tijdens zo'n festival. Het is best wel vermoeiend en lastig, hoorde ik enkele dichters zeggen. Ach, mietjes, dacht ik, vermoeiend en lastig, wat zou het? New Orleans heropbouwen, dat moet vermoeiend zijn. Jan Baeke te spreken krijgen, dat is lastig. Ik trok aardig wat toehoorders naar het huis van mijn gastheer, de aardige Michael. En – nu maak ik mijn punt – dat wil ik over twee weken in Gent ook weer. Niet dat Michael tegen die tijd naar Gent verhuist, neen, die dag ben ik te gast bij Juul en Grietje, Visserij 11, in het centrum van Gent. Dus geen gemaar, excuses of doktersbriefjes, jullie moeten er zijn. Het gerucht gaat dat de kaartenverkoop voor de eerste Vlaamse editie van Dichter aan Huis nog wat te wensen overlaat, en dit bevalt me niks. Dat ik me verdorie niet kwaad moet maken op jullie. Ik mag dan wel de meest aimabele mens ter wereld zijn, maar dat kan heel snel veranderen, want Jan Baeke staat te trappelen om mij op te volgen. We hebben in Vlaanderen nu eens een onpretentieus poëziegebeuren, laten wij – u dus, want ik zal er sowieso zijn – het niet verknoeien door uit te blinken in afwezigheid. Hebben wij een deal? Ja, mijnheer Hoorne – zeg maar Philip – wij hebben een deal. Zo wil ik het horen. Wij spreken elkaar nog wel.


19:50 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

Buscemi godverdomme De Visserij, o nostalgie, mijn lief heeft daar nog op kot gezeten. Het zou me verwonderen als het ook nog eens in nummer elf zou zijn, maar toch. Een schone buurt, zo bij die gracht. Melancholisch kabbelende golven en vanachter een Gents herenhuisraam dan die goddelijke stem te moeten horen. The horror. The horror voor wie hier niet bij kan zijn. En raad eens wie al kaarten heeft voor Buscemi in Torhout (want ja, Torhout leeft en is helemaal niet zo lelijk als Maaike Cafmeier wel wil beweren)? Dedzju toch. Maar goed, het kan niet altijd feest zijn... Een mens moet af en toe ook eens normaal doen en fuiven gelijk alle jonge gasten.

Gepost door: Bert, Plebejer | 03-10-05

Buscemi, so what? Maar Bert toch: Dichter aan huis is in de namiddag. Niets belet je om achteraf nog terug naar Torhout te gaan. De trein van 17u41, via Brugge, is daarvoor ideaal.
Tot de 15de in Gent!

x

Gepost door: X Roelens | 04-10-05

De 16de... ... ook nog Dichter aan Huis, met andere dichters dan de 15de, maar dat maakt niks uit, toch?

Gepost door: Philip | 04-10-05

OP weg naar een gesprek Beste Philip,
Ik wil mijn beleefd knikken graag uitbreiden met een geschreven groet en de toezegging dat ik bij een volgende gelegenheid de kans niet onbenut zal laten om je te spreken. Die passages waarin Jan Baeke in verband wordt gebracht met de fenomenen literaire prijzen en aimabel mens vind ik sympathiek verwoord. Tot spoedig?

Gepost door: JAN BAEKE | 17-10-05

De commentaren zijn gesloten.