20-11-05

VERSLAG SAPPHO - 19/11/2005

Presentator Piet Piryns gooide het gerucht dat dit wel eens de laatste Sappho zou kunnen zijn meteen de zaal in en zocht daarmee steun bij het talrijk opgekomen publiek – alweer een volle zaal te Ruiselede – om deze onheuglijke tijding niet te laten verwerkelijken. Ikzelf denk dat dit festival blijft bestaan, want wat wil je als organisator nog meer dan een nokvolle, enthousiaste keet en een mooie affiche?

 

Nog nooit had ik Luuk Gruwez – een van mijn meest geliefde Vlaamse dichters – in levende lijve gezien, laat staan dat ik hem al hoorde voordragen. Hij deed het prima, bracht werk uit verschillende bundels, gedichten die op papier al zo goed zijn dat ze bij voordragen nog moeilijk aan kracht kunnen winnen. Mijn linker buurman vond dat Gruwez wat te nadrukkelijk las, te hard zijn best deed. Ik weet het niet. Het gedicht over de wielrenner – in een soort Nedervlaams – zou hij misschien in het dialect moeten doen, echt helemaal in de huid van die coureur kruipen. Nu lijkt ‘allene’ zeggen in plaats van ‘alleen’ – om het bij dit voorbeeld te houden – misschien te afgeborsteld, te onrealistisch, te weinig. De renner die hij neerzette leek mij te pienter. Waarom zou zo’n fietsende bolleboos dan ‘allene’ zeggen in plaats van ‘alleen’? Hij sprak een taaltje dat niemand anders spreekt. Het is balanceren op een smalle koord, ik weet het, en misschien net daarom is zo’n gedicht – als je het toch niet goed kan brengen – een typisch stilleesgedicht. Dan kan de lezer – of hij nu West-Vlaming of Limburger is – zelf het voor hem best passende soundtrackje in zijn hoofd laten afspelen.

 

Gerrit Kouwenaar is een monument. Iedereen houdt van Kouwenaar, ik heb nog nooit een dissonant geluid over de ouderdomsdeken van de Nederlandstalige poëzie gehoord. Het was fijn dat hij in dit landelijke plaatsje ergens tussen Brugge en Gent enkele verzen kwam lezen, maar het had ook iets zieligs, zo’n oude man in een mistig boerengat ver van huis. In het licht van de eeuwigheid heeft zo iemand niks meer te winnen of te verliezen in Ruiselede, en die boekjes, ach ja, hij deed er zelf een beetje schamper over, wat ik overigens wel sympathiek vond.

 

Op elke Sappho moet er een lelijk eendje zijn. De obligate miskleun heette dit keer Lucienne Stassaert, één van de drie (op zes) Antwerpse dichters op het programma. Hoe stelde collega Breukers dat ook weer in zijn bespreking van haar verzameld werk? Poëzie die te hard haar best doet om op poëzie te gelijken – ik parafraseer even – en daardoor de mist – zaterdag letterlijk – ingaat?    

 

Ik ging helemaal rechtop zitten bij de aankondiging van de vierde dichter, Menno Wigman. Hij bracht gedichten die ik maar al te goed ken – behalve het laatste, een nieuw dat in de door hem geschreven Gedichtendagbundel 2006 zal worden opgenomen – en oogstte zeer terecht het eerste spontane tussendoorapplaus van de avond, na het schitterende gedicht Bij de gemeentekist van mevrouw P. Vreemd, hoe smaken over poëzie ook kunnen verschillen, toch bestaan er gedichten waarover iedereen het roerend eens is dat ze fantastisch zijn. Wigman deed wat ik voorspeld had: de beste jongen van de klas zijn, het publiek inpalmen met die charmante verlegenheid van hem, en ook aan de boekentafel de populairste van allemaal wezen. Het Vlaamse publiek heeft de nieuwe Nederlandse meester in de armen gesloten, driewerf hoera.

 

Het muzikale gedeelte werd verzorgd door Kris De Bruyne, eveneens een monument. Ik had de indruk dat er een deel van het publiek speciaal voor hem naar Centrum Polenplein was afgezakt. Al 35 jaar staat hij op de planken – meestal met band, maar zaterdagavond alleen vergezeld van zijn gitaar en mondharmonica – maar hij oogt nog bijzonder vief en flegmatiek. Een soort Vlaamse Keith Richards maar dan met een schonere kop, al dient gezegd dat de bard bij iedere set van zijn driedelig optreden uitbundiger ging doen. Bijna zou een mens gedacht hebben dat de zanger zich achter de coulissen wellustig in de booze wentelde. Toch een heuse Vlaamse Keef?

 

Na de pauze veel applaus voor Ramsey Nasr. Mooie gevarieerde poëzie, prima uitstraling, een aardige jongen. Na Wigman de ster van de avond, ook al hadden we dan nog Leonard Nolens te goed. Piryns vertelde in zijn aankondiging dat deze Antwerpse coryfee – Nolens dus – in het begin van zijn carrière met geen stokken het podium op te branden was. Nochtans maakte hij een rustige en zelfzekere indruk, van plankenvrees geen spoor, maar het leek af en toe wel of hij zijn gedichten bij hem thuis voor de spiegel aan het oefenen was. Hij staarde in het zwarte gat – uit ervaring weet ik dat vanaf het podium de contouren van het publiek helemaal niet te zien zijn – en deed zijn ding. Weinig gebabbel tussen de gedichten door, daar hadden zijn vijf voorgangers zich maar al te gretig aan bezondigd – nou ja, het mag, hoor, ik houd wel van een zekere duiding of omkadering bij een gedicht, zolang er niet wordt overdreven. Nolens kreeg een beleefd applausje, hij zorgde niet voor de bloemekee zoals Piryns stoutmoedig had voorspeld. De jonge garde haalde het op punten van de monumenten, en die aflossing van de wacht valt alleen maar toe te juichen.

 

Een geslaagd poëziefestival, deze 10de editie van Sappho. Volgend jaar moet er simpelweg een 11de uitgave komen, dat is hoe ik erover denk.


22:59 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

Commentaren

welgekomen Welbedankt Philip Hoorne, hier hebben we een lekkere brok info aan.
We weten ook dat jij dichtsgewijze goed bezig bent, houden zo.

graag gelezen,
Marlon Vanco.

Gepost door: marlon vanco | 20-11-05

Godverdomme Bedwelmend verslag. Alleen jammer dat ik er VERDOMME niet bij was. Het is al erg genoeg dat Steven het erin wreef, maar moest jij daar nu ook nog echt een schepje op doen, ja? Voor de rest blijf je natuurlijk een kEItoffe peer, zeker nu je het eerste nummer van Plebs stijlvol hebt weggekaapt, terwijl Wigman weer 'den decanten' moest uithangen door er bier over te gieten. Kijk maar eens goed. Ja, ga maar dichter. Zie je het? Als je goed kijkt dan zie je nog een biervlekje op jouw exemplaar. Gelukzak...

Gepost door: Bert, Plebejer | 21-11-05

De commentaren zijn gesloten.