31-03-06

HET MEDISCH ONDERZOEK (9)

Enkele dagen later vind ik tussen mijn post het handboek 'Ontsnappen voor beginners' – gelukkig in een discrete omslag – en een lang bruin brood – heel wat minder discreet verpakt in een ordinaire broodzak van bakkerij Kramikske. De keerzijde van de zak vermeldt de slogan 'Haal meer uit uw brood!' Belachelijk quote, maar in mijn situatie bijzonder toepasselijk. Ik haal het brood uit de zak, maak met mijn hand een holletje in de zijkant, moet ineens kakken, kak en veeg mijn gat af met enkele pagina's die ik uit 'Ontsnappen voor beginners' scheur en was mijn handen. Vervolgens graaf ik verder in het brood en al gauw voel ik wat ik er hoop te voelen: een hard en solide voorwerp. Ik werp een blik op mijn getraliede venster. Als ik er de twee middelste spijlen uithaal, ben ik zo de pijp uit. Vier maal vijlen dus, maar niet te onstuimig, zo weinig mogelijk vijlsel produceren. En als de eerste staaf los is die voorzichtig met kauwgom provisorisch terugplaatsen tot de tweede ook los komt. Klein probleem: het venster bevindt zich hoger dan mijn armen reiken kunnen. Daar heb ik wat op gevonden. Als ik de lattenbodem van mijn bed schuin tegen de muur opstel, kan ik die als ladder gebruiken. Mijn voetpunten passen precies in de openingen tussen de latten. O, wat ben ik toch een slimmerd. Vroeger op school noemden mijn vrienden mij Het Brein, mijn meisjesvrienden noemden mij Het Knappe Brein, de juf biologie noemde mij Het Superknappe Brein. Als wederdienst noemde ik haar Superknappe Juf, want dat was ze ook.

 

‘Ga zitten, Superknappe Brein, ken je de leerstof?’

‘Ik denk het wel, Superknappe Juf, ik heb gisteravond lang gestudeerd.’

‘Goed zo, hopelijk zal dat zo meteen blijken, Superknappe Brein.’

‘Ik hoop het ook, Superknappe Juf.’

‘Eerste vraag: hoe noemen we het kleintje van een koe, Superknappe Brein?’

‘Kalf, Superknappe Juf.’

‘Uitstekend, Superknappe Brein! Vermits je alle vragen correct hebt beantwoord, kan ik niet anders dan jou het maximum van de punten geven. Had je verwacht dat het zo vlot zou gaan?’

‘Ik had een goed voorgevoel, Superknappe Juf. Het is altijd prettig als hard studeren ook loont.’

‘Zo is het maar net, Superknappe Brein, veel succes nog met de andere examens.’

‘Dank je wel, Superknappe Juf, mag ik jou een prettige vakantie toewensen?’

‘Of die prettig wordt of niet, Superknappe Brein, hangt natuurlijk af van het aantal keren dat ik jou zal zien.’

‘Ik begrijp het, Superknappe Juf, zullen we morgenavond afspreken in het gemeentepark, bij de derde beuk links?’

‘Vanavond, Superknappe Brein?’

‘O.K. Superknappe Juf.

‘En tussen haakjes, het zijn geen beuken maar eiken. Heb je in de les over de loofbomen niet goed opgelet, Superknappe Brein?’

‘Toch wel, maar ik word altijd zo hevig afgeleid door jouw immense schoonheid, Superknappe Juf.’

‘Maar dat het kleintje van een koe kalf heet wist je, Superknappe Brein. Was ik in de les over de zoogdieren dan niet mooi?’

‘Toch wel, Superknappe Juf, maar het stuk over de zoogdieren heb ik extra goed ingestudeerd.’

‘Je hebt warempel een beetje geluk gehad met deze proef, heb ik de indruk, Superknappe Brein.’

‘Ja, misschien toch wel een beetje, Superknappe Juf.’

‘Welk examen heb je morgen, Superknappe Brein?’

‘Chemie, Superknappe Juf.’

‘Van mevrouw Pieters, Superknappe Brein?’

‘Ja, Superknappe Juf.’

‘Wat vind je van haar, Superknappe Brein?’

‘Ze legt het soms wat moeilijk uit, Superknappe Juf.’

‘Ik bedoel haar uiterlijk, Superknappe Brein.’

‘Pfff, Miss België zal ze nooit worden. Mits enige plastische chirurgie kan ze misschien ooit nog tweede eredame worden van Miss Stationsbuurt, Superknappe Juf.’

‘Haha, da's een goeie, Superknappe Brein.’

‘Een vleugje humor is belangrijk, niet, Superknappe Juf?’

‘Humor is alleen belangrijk als die uit jouw mond komt, Superknappe Brein.’

Ik glimlach en sla verlegen mijn ogen neer.

‘Zou ik mevrouw Pieters mogen omschrijven als een slachtrijpe struisvogel met klompvoeten en een nijlpaardbakkes, Superknappe Brein?’

‘U neemt mij de woorden uit de mond, Superknappe Juf.’

‘Ze loopt heel hoog met je op, Superknappe Brein, ze noemde jou gisteren tijdens de lerarendag haar beste leerling. Hoe komt dat?’

‘Ik word op geen enkel moment door haar afgeleid, of het zou door haar weerzinwekkende verschijning moeten zijn, Superknappe Juf.’

‘Correct antwoord, Superknappe Brein. Ik geef je bovenop jouw 100% nog enkele bonuspunten die je mag overdragen naar volgend schooljaar. We zien elkaar terug in september, neem ik aan?’

‘Neen, vanavond al onder de derde beuk, euh sorry, eik, Superknappe Juf.’

‘Ga nu, Superknappe Brein, voor ik mij van seksuele extase arbeidsongeschikt moet melden. Wees voorzichtig. Derde eik, ik heb jouw naam alvast in de schors gekrast.’

‘Hebben we niet geleerd dat in bomen kerven stout is, Superknappe Juf?’

‘Stout is my middle name als ik aan jou denk, Superknappe Brein. Alle eiken wil ik eigenhandig kappen voor één oogopslag van jou.’

‘En voor twee oogopslagen, Superknappe Juf?’

‘Een heel regenwoud, Superknappe Brein.’

Toen klopte er iemand op de deur.

 

(wordt vervolgd)

15:39 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.