23-11-06

INGMAR HEYTZE EN DE REST

kluxen_augenkrankheiten_222222

Niets te beleven hier. ’t Heeft lang geduurd vooraleer iemand – weliswaar veilig verborgen achter een schuilnaam – het in mijn gezicht douwde.

De laatste tijd ben ik meer actief in de papieren wereld dan in de onderwereld. Deze week bijvoorbeeld staat in Knack mijn recensie van Het beste en de rest van Ingmar Heytze.

Voorts publiceerde ik dit jaar in papieren bladen en gidsen stukken over Didi Thurau, Stefan Hertmans, het fenomeen stadsdichters, Rutger Kopland, Willem Thies, Karel Van de Woestijne, de drijfveren van de poëzieuitgever, Lut de Block en Simon Vinkenoog.

Zitten nog in de pipeline: Richard Minne, de grote poëziebloemlezingen, Paul Snoek, Yves T’Sjoen, John Lydon, Louis Th. Lehmann, Frans Bauer, Sacha Blé, Pjotr Vanoverschelde, Midas Dekkers en Andy de Smul. Voor de aardigheid moffel ik er enkele artikels tussen die nep zijn. Ja, lach maar, het lachen zal u wel vergaan als u over enkele maanden leest op wat voor een virtuoze wijze ik de al even virtuoze debuutbundel van Pjotr Vanoverschelde de hemel in prijs.

Verder zijn er nog de geheime projecten die zo geheim zijn dat ik er jullie niets kan over vertellen, sorry. Binnenkort verschijnen enkele nieuwe gedichten van mij in Het Liegend Konijn, De Revisor en Het Facteurke. Tussendoor werk ik naarstig aan mijn nieuwe dichtbundel Een grote met mayonaise en andere vetzakkerijen.

Hier valt niets te beleven. Hier evenwel, aan mijn kant van het scherm, des te meer. Maar, lieve digitale vriendjes en vriendinnetjes, n’oubliez jamais wat Kommandeur Wanker (zie foto) zei toen hij in 1918 de Duits-Belgische grens overstak: "I’ll be back!"

14:06 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

08-11-06

OVER IK, STEF, EEN STOMME VAAS IN MIJN HAND EN IK

Ik schrijf en werk mij de pleuris. Ik ben ginder en ginds, daar en overal, maar niet hier. Ik krijg een beetje medelijden met jullie. Drie zinnen die beginnen met het woord ‘ik’, dit moet wel een post van mij zijn. Neen, niet van mij. Van ik.

 

China in your hand, zat daar een geheime boodschap in, vroeg een bezoeker van deze weblog mij onlangs niet. Maar het had iemands vraag kunnen zijn. Een boeiende vraag. Die ik bij ontstentenis aan andermans gestel dan maar aan mezelf stel. Jullie vragen mij nooit iets. Daarom vraag ik het aan mijn eigen: zit er een boodschap in dat nummer van T’Pau? Natuurlijk niet. Wat een domme vraag. Wie stelde die? Ik. Maar ik kan Erwin Troost wel begrijpen. Ook ik dacht lange tijd dat China in dit liedje stond voor het land. Pas sinds de verschijning van Mrs. Bucket (pronounce as Bouquet) op de buis is me helemaal duidelijk geworden dat China porselein betekent. Raar, hoe zouden ze dan dat groot land noemen waar heel veel spleetogen wonen, waar de economie het niet onaardig doet en er een grote muur staat? Of ligt? Wat zeg je van een muur waarvan de lengte de hoogte een buitensporig aantal keren overstijgt. Staat die muur of ligt die muur? Staan, me dunkt, want als we nu spreken van liggen, welk werkwoord zullen we dan gebruiken als die muur ooit gesloopt wordt?

 

Een Vlaamse nieuwslezer, ik geloof dat het Stef Wauters is, verwerkt in zijn nieuwsgelees gecodeerde berichten voor het thuisfront. Als hij bijvoorbeeld zegt: Morgen wordt de superbenzine 2 centiem duurder, dan bedoelt hij: Schatteke, gaat gij nog snel efkens tanken. En als hij zegt: In Milaan werd gisteren de nieuwste zomercollectie voorgesteld, dan bedoelt hij eigenlijk: In Milaan, hé schatteke, niet hier, Milaan is heel ver weg en bij ons moet de winter nog beginnen, blijf dus maar schoon in uwen zetel zitten met uwen Story en Dag Allemaal. Maar vergeet niet eerst te gaan tanken. En als hij zegt: Saddam Hoessein is veroordeeld tot de strop, bedoelt hij eigenlijk: Britney Spears gaat scheiden, want mevrouw Wauters, zie je, is niet zo geïnteresseerd in buitenlands nieuws, maar wel in showbizzperikelen. Ze verwacht dan ook dat hare Stef daar op zijn werk rekening mee houdt. Zoniet zegt ze hem ‘s avonds als hij thuiskomt van de VTM iets in de trant van de mosseloogst is mislukt dit jaar, en dan weet Stef dat hij een nachtje op de canapé mag slapen. Om ’s anderendaags fris en monter en geradbraakt op te staan en harder zijn best te doen.

20:41 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |