04-07-07

CROSSMEDIAAL

MediaCartoon

Deze morgen ontving ik weer maar eens een publicitaire mail waar het woord ‘crossmediaal’ in voorkomt. Crossmediaal, ik houd niet van het woord. Het is een jong woord en ik ben bijna 43. Ik stel me er blitse jongens en meisjes bij voor, met dure titels, die de hele tijd van het ene naar het andere bureau lopen met papieren in de hand. Ze duwen die papieren onder elkanders neus. Nu eens spreekt de ene, dan weer de andere, of door elkaar. Er wordt geargumenteerd en geklapwiekt. Af en toe barst zo’n yuppiemeisje in tranen uit, omdat haar crossmediale ideeën niet begrepen worden. ’s Avond, knusjes in de zetel met haar poes op schoot, overweegt ze te solliciteren bij een ander bedrijf waar er ook crossmediaal gewerkt wordt. Mogelijkheden zat, iedereen doet het.

 

Het intikken in Google van het woord ‘crossmediaal’ levert 73.700 hits op. Dat is drie keer zoveel als pakweg de woordencombinatie ‘philip hoorne’. Toch ben ik niet jaloers. Mijn online Van dale kent het woord (nog) niet. Ik heb dus nog even tijd om het te verwerken, want ook ik moet met de tijd mee. Ineens schiet me te binnen dat ik, zonder het als dusdanig te benoemen, ook crossmediaal actief ben. Met mijn poëzierecensiewebsite Poëzierapport bijvoorbeeld. Boeken + Internet = crossmediaal. Ook op deze weblog doe ik het, want ik plaats al eens een link naar een liedje. Internet + Muziek = crossmediaal. Ha, zo makkelijk is het dus. Gisteren nog heb ik een gebroken pootje van mijn tv-toestel vervangen door een dichtbundel, die net zo dik was als het pootje hoog. Tv + Boek = crossmediaal. Het was geen goeie dichtbundel, maar verdomd, spreek me tegen als het niet waar is: ik ben crossmediaal aardig op dreef.

18:15 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.