19-07-07

VOORPUBLICATIE 'HET VLEES IS HAAR'

Op de website Schrijvers op elkaar staat een korte voorpublicatie uit Het vlees is haar. Onder de tekst kunnen lezers hun commentaren kwijt.

23:45 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

18-07-07

VUURDOOP

Bij de vrienden van Parlandoooooh! kunt u een getuigenis lezen over mijn eerste... euh... voorlees- of optreedervaring.

23:45 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

POËZIE IN BEELD

Gedichten van mij zijn te bezichtigen tijdens de Poëziezomer in Watou (tot 9 september) en in de De Tuin van Heden te Gent (tot 22 juli).

11:45 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

09-07-07

HET VLEES IS HAAR - NOG 81 DAGEN

Je zult het altijd zien dat je op donderdag de eerste zege van Justine Henin op Wimbledon al een beetje preventief viert, en dat ze op vrijdag, geheel tegen de verwachtingen in, wordt uitgeschakeld. En toch blijft het kunst wat ze doet. Dat geldt trouwens evenzeer voor wat Roger Federer zoal op de court tovert. Een groot kampioen, een groot mens en inderdaad, een kopie van de al even grote Björn Borg.

 

Zaterdag was ik te gast op een wieleravond in Nijmegen, een organisatie van het verbluffend professionele Wintertuin. Ik las er fragmenten uit verhalen die verschenen in het wielertijdschrift De Muur, en mocht dan in een paneltje met onder andere Peter Winnen nog wat meekwekken over de koers vroeger en nu. Het talrijke publiek, gewillig, aandachtig en dankbaar, kon mijn ironische en bijwijlen kolderieke kijk op de koers en haar protagonisten wel smaken.

 

Dat brengt mij naadloos tot bij mijn prozadebuut Het vlees is haar, dat op 28 september verschijnt. Yep, ik zal die titel, Het vlees is haar, de komende weken vaak droppen. Ik kan nu eenmaal niet rekenen op een geoliede publiciteitsmachine en moet de reclame voor Het vlees is haar zelf verzorgen. Via mijn medium, dit weblog dus.

 

Een aanvraag om voor mijn boek een literaire beurs van de provincie West-Vlaanderen te krijgen, werd in de lijn van de verwachtingen geweigerd. Bij het VFL en het NFL heb ik niet eens geprobeerd. Het vlees is haar is modern schelmenproza van de meest hilarische soort, bij momenten nogal wrang en vrank. In het boek wordt, om te lachen, met alles en iedereen gelachen, wat automatisch betekent dat het ook een heel serieus boek is, want humor is de overtreffende trap van ernst. Humor kan immers niet bestaan zonder een flinke scheut mensenkennis en een helder besef van wat er in onze samenleving omgaat. Soit, kolder vinden de lieden die de literaire portemonnee beheren niet geinig. Literatuur is immers een ernstige zaak, en met ernst wordt bedoeld de ernst die zich nooit riskeert op de steile, wankele trap van de spitse humor, die op een bewaakt of onbewaakt moment al eens naar de lezer zijn ballen grijpt. Het zij zo. Mensen mogen denken wat ze willen, ik denk het mijne. Ieder zijn meug, zei de boer, en hij at paardenkeutels voor vijgen. Ik zit nog niet zo lang, maar toch al lang genoeg, in dit vak om te weten dat een schrijversbeurs wel of niet krijgen weinig te maken heeft met literaire kwaliteit. En het is niet omdat ik voor Poëzierapport wel een subsidie ontving dat ik die woorden zal inslikken. Geïncorporeerd worden door het bestel en daardoor niet meer vrijuit mogen spreken of schrijven? Nooit!

11:50 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

05-07-07

IT'S ART JIM, BUT NOT AS WE KNOW IT

p1.henin-hardenne

(...) De gekruiste backhand van Justine Henin, daar kan ik uren naar kijken. Ik heb zo’n tweehonderdtal van die backhands op een DVD-schijfje staan, allemaal na elkaar, en als ik mij verveel, dan bekijk ik die. Druilerige zondagnamiddag, honderden boeken in de kast maar niet een dat mij weet te boeien, shit op alle tv-kanalen, geen goesting om eindelijk eens dat ultieme supergedicht te schrijven, want na de top wacht slechts de afgrond... wel, dan gaat Justine’s Gekruiste Backhands in de DVD-speler. Of Justine’s Backhands Langs De Lijn. Of Justine’s Passeerslagen (forehand). Of Justine’s Dropshots. Of Justine’s Lobballen. Of Justine’s Aces. Of Justine’s Unforced Errors, want ook in slechte tijden blijf ik een fan. Maar meestal kies ik voor de gekruiste backhands. Hopla, enkele drukken op de zapper en daar slaat Sjarapova al vertwijfeld haar gelakte klauwen ten hemel. Dementieva grijpt wanhopig naar haar zonneklepje. Lindsay Davenport zet haar poten in haar zij en staart als een autistische zeekoe in het publiek. Amélie Mauresmo doet een ongewilde maar zeer geslaagde Arnold Schwarzenegger-imitatie, Martina Hingis’ pruillip sleept haast over de court, Kim spreidt zich zo wijd dat ik er pijn van krijg aan mijn scrotum. Serena zit plat op haar gat op de baseline met in haar ene hand een Big Mac en in de andere een enorme beker Häagen-Dasz roomijs. (...)

 

uit: Het vlees is haar (verschijnt op 28 september 2007)

18:15 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

04-07-07

CROSSMEDIAAL

MediaCartoon

Deze morgen ontving ik weer maar eens een publicitaire mail waar het woord ‘crossmediaal’ in voorkomt. Crossmediaal, ik houd niet van het woord. Het is een jong woord en ik ben bijna 43. Ik stel me er blitse jongens en meisjes bij voor, met dure titels, die de hele tijd van het ene naar het andere bureau lopen met papieren in de hand. Ze duwen die papieren onder elkanders neus. Nu eens spreekt de ene, dan weer de andere, of door elkaar. Er wordt geargumenteerd en geklapwiekt. Af en toe barst zo’n yuppiemeisje in tranen uit, omdat haar crossmediale ideeën niet begrepen worden. ’s Avond, knusjes in de zetel met haar poes op schoot, overweegt ze te solliciteren bij een ander bedrijf waar er ook crossmediaal gewerkt wordt. Mogelijkheden zat, iedereen doet het.

 

Het intikken in Google van het woord ‘crossmediaal’ levert 73.700 hits op. Dat is drie keer zoveel als pakweg de woordencombinatie ‘philip hoorne’. Toch ben ik niet jaloers. Mijn online Van dale kent het woord (nog) niet. Ik heb dus nog even tijd om het te verwerken, want ook ik moet met de tijd mee. Ineens schiet me te binnen dat ik, zonder het als dusdanig te benoemen, ook crossmediaal actief ben. Met mijn poëzierecensiewebsite Poëzierapport bijvoorbeeld. Boeken + Internet = crossmediaal. Ook op deze weblog doe ik het, want ik plaats al eens een link naar een liedje. Internet + Muziek = crossmediaal. Ha, zo makkelijk is het dus. Gisteren nog heb ik een gebroken pootje van mijn tv-toestel vervangen door een dichtbundel, die net zo dik was als het pootje hoog. Tv + Boek = crossmediaal. Het was geen goeie dichtbundel, maar verdomd, spreek me tegen als het niet waar is: ik ben crossmediaal aardig op dreef.

18:15 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |