24-01-08

BOOM

Een tijdje mijn computer moeten missen. Beestje binnenin. Naar de pc-dokter. Feeled so empty without her. In haar hoekje niets dan bedrading. Ik voelde me als een moslim wiens vrouw gaat bevallen met een blanke mannelijke gynaecoloog. Wat zal die kerel met haar uitspoken, hij zal haar toch wel gezond en rein terug in mekaar steken.

Stel dat in elke Vlaamse huiskamer de televisie verdwijnt, wat voor een effect zou dat hebben? Zou er meer gepraat, geruzied, gevrijd, gemoord worden? De tv even missen vind ik niet zo erg – bij die gedachte zie ik vooral mijn ongelezen boeken voor mij – maar mijn comp is een ander paar mouwen. Ik ben trouwens een vrij selectieve kijker.

Dit doet er mij aan denken dat dit weekend het WK Veldrijden wordt verreden en dat wat ik in september, in het op een na laatste nummer van wielertijdschrift De Muur min of meer voorspelde, zondag wel eens bewaarheid zou kunnen worden: Lars Boom wereldkampioen. Even zag het ernaar uit dat ik het helemaal fout zou hebben. Dat was toen Stybar de eerste belangrijke cross van het seizoen won, terwijl Boom deed alsof het hem allemaal niet zo interesseerde. Maar de Boom-sterke – what’s in a name? – Lars moest eerst eventjes snelsnel wereldkampioen tijdrijden worden voor hij zich in de modder stortte.

Lars Boom lijkt mij een gave knul. Met zijn koersmuts op, vooral die blauwe met de regenboogstreepjes die schuin van zijn schedel naar zijn wenkbrauwen toelopen, is hij zelfs ronduit schattig. Hij doet mij denken – zijn mimiek, zijn babbel – aan Martien Bos, mijn redacteur bij Uitgeverij 521 destijds. Heeft Lars Boom gezegd dat hij ooit de Tour de France wil willen of heb ik dat gedroomd? In elk geval, als Lars Boom zegt dat hij ooit de Tour zal winnen, dan zal Lars Boom de Tour winnen.

Ik supporter zondag voor onze jongens – stel je voor dat het na zijn kwakkelseizoen toch weer Vervecken wordt – maar ook stiekem voor Lars Boom. Door dit hier te bekennen is het stiekeme er eigenlijk een beetje van af. Voor zij die mij hierbij verdenken van een zekere ver-Nederlands-ing wil ik een welgemeende ‘screw you’ debiteren aan het adres van de Nederlandse omroepen, die de voorbije weken, maanden – altijd eigenlijk – dat oervervelende schaatsen uitzonden. Baantjes glijden in een oranje tight fit is voor janetten. Of zoals mijn grootmoeder zaliger zei: ‘IJs deugt alleen maar als het wordt voorafgegaan door het voorvoegsel room.’ Waarop al haar 130 kilogrammen glunderden van de pret en het waggelen richting diepvries een aanvang nam.

19:20 Gepost door philip hoorne | Permalink |  Facebook | |  Print | |

De commentaren zijn gesloten.